"Chaminas davant io te segue,E la biaça escicada de nòstra sovenençaSemena daus moments d’anciana benurançaQue recapte dins la piadaQue laissas entre las peiras usadasDe nòstre sendareu.Dins la palun daus volers mausegurs,Nos esternissem sens saberSi trobarem un tròç de terra que responda,Suauva benleu,O benleu freja e rufa,Mas onte podrem far nòstres chamins– Nòstre chamin."
