Urteak bete arren, adinez zahartu gabe, haurtzaroko ahotsei, soinuei, paisaiei antzematenjarraitzen dieten irakurleei idatzi dizkie poema hauek Miren Agur Meabek. Haize-arrosa batekgidaturiko bidaia proposatzen digu, bidean aurkezten duen paisaia oro sentimendu bihurtuz. Jolasbatean bezala, poemetako bakoitzari darion musikari jarraituz, osatuko du irakurleak poema-liburuhonen pentagrama, behin eta berriz irakurria izan dadin, eta musikak harrapatuta, doinu ezti etaaskeek liluratuta, eramango dute irakurlea azken poemaraino.Miren Agur Meaberentzat, zerumugari begiratzea abiatzeko bultzada izan daiteke. AnePikazarentzat, bere zerumuga amaierarik ez duen mundu onirikoan dago. Biak ala biak aske etaeskutik ibili dira liburu honetan, iluntasunetik argitasunera eraman dituen zerumugako bidearen zati batean
